Οι φωνές των εθελοντών μίλησαν για την δράση του 4ο Queer Event - Η ΕΛΕΥΣΙΝΑ ΔΕΝ ΚΡΑΤΑ ΠΙΑ ΜΥΣΤΙΚΑ
Ο Κώστας, κουήρ άτομο από το Θριάσιο Πεδίο έγραψε:
Σαν ένα από τα κουίρ παιδιά του Θριασίου Πεδίου, όταν πρωτοέμαθα για την Cultterra και την πρωτοβουλία του πρώτου Queer event εδώ στην Ελευσίνα ήταν η πρώτη φορά που ένιωσα ελπίδα ότι αυτή η πόλη επιτέλους μπορεί να πάει μπροστά και ότι ήρθε ο καιρός να αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο χωρίς μυστήρια και κυρίως χωρίς μυστικά. Ήταν μία ευκαιρία να ενωθούμε όλα τα κουίρ πλάσματα από τις γύρω περιοχές και αρχικά ξεκινήσε με το ερώτημα "Υπάρχει ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα στο Θριάσιο Πεδίο?" σταδιακά με την ένωση όλων μας το ερωτηματικό αφαιρέθηκε και έγινε θαυμαστικό λέγοντας με αυτοπεποίθηση ότι "ΝΑΙ υπάρχει ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα στο Θριάσιο Πεδίο!". Από την πρώτη εκδήλωση που είχα την χαρά να παρεβρεθώ όταν πρωτοέγινε ξεκινήσαμε από λίγα και καλά άτομα υπήρχε όμως η αίσθηση της ασφάλειας και του safe space κάτι που με συγκινεί απίστευτά. Ωστόσο δεν σταμάτησε στο 2022 αντιθέτως συνέχισε και κάθε χρονιά ολοένα και μεγαλώναμε. Μαζί με εμάς αυξήθηκε ο κόσμος, αυξήθηκαν οι δράσεις, τα εργαστήρια/workshops, το πρόγραμμα της εκδήλωσης, η στήριξη και η αλληλεγγύη του κόσμου κάτι που μέχρι και σήμερα με σκλαβώνει διότι πολλές φορές στην αρχή μπορεί να υπάρξουν δυσκολίες, σκέψεις, αμφιβολίες, δισταγμός και ο φόβος της αποτυχίας και της απόρριψης. Είναι όμορφο όμως να βλέπουμε ότι ο φόβος δεν χρειάζεται να μας σταματάει από το να κάνουμε ένα βήμα πρός ένα καλύτερο αύριο. Γιατί οι ίδιοι οι νέοι είμαστε αυτόι που έχουμε την δύναμη, το πάθος και την όρεξη να ξεριζώσουμε στερεότυπα, να ανατρέψουμε τα δεδομένα και να κάνουμε το αδύνατο-δυνατό σε μία πόλη η οποία σαν 21 χρόνια κάτοικος της χρειαζόταν μια αναγέννηση, μία αλλαγή, μία ενεργή ομάδα ανθρώπων που θα αναδείξει τα χρώματα της Ελευσίνας και θα την ζωντάνευε ξανά υπενθυμίζοντας σε όλους τι πραγματικά εστί και αυτό μας δόθηκε σαν ευκαιρία μέσα από εκδηλώσεις-δράσεις και έχοντας τον τιμητικό τίτλο της πολιτιστικής πρωτεύουσας μετέπειτα.
Από την πόλη των δυλιστιρίων και μία ξεχασμένη πόλη λίγο πιο έξω από την Αθήνα θεωρώ ότι καταφέραμε σαν κοινότητα να αναδείξουμε τα χρώματα της πόλης μας και είμαι πολύ ευγνώμων για ανθρώπους και προσωπικότητες που έχουν παρευρεθεί στις εκδηλώσεις μας, έχουμε ανταλλάξει 2-3 κουβέντες, έχουν γίνει σημαντικές ομιλίες, έχουμε ενημερωθεί για πράγματα που μπορεί να μην ξέραμε ή μας έχουν στηρίξει με όποιον τρόπο μπορούν και είμαστε ευγνώμων για αυτό. Μπορεί ακόμη να μην έχουμε φτάσει στο σημείο της παρέλασης όμως ξεκινόντας από το 2022 και φτάνοντας στο 2025 κάθε Queer Event έχει από κάτι να σου δώσει κάθε χρόνια. Για παράδειγμα την πρώτη χρονιά εγώ πήρα πολύ ελπίδα απο το γεγονός ότι ενωθήκαμε τόσα πανέμορφα και χρωματιστά πλάσματα και ανταλλάξαμε βιώματα, εμπειρίες, μιλήσαμε για το πως μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα και τα δεδομένα αυτό ήταν κάτι όπου με έκανε να αισθανθώ πραγματικά περήφανος για την πόλη μου και ότι κάνουμε βήματα μπροστά αν και έχουμε περιθώρια για εξέλιξη αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Σίγουρα κοιτώντας πίσω μπορώ να πω ότι έχουμε κάνει κάποια βήματα πρός μία καλύτερη Ελευσίνα αν και αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι έχει τύχει είτε στα μέσα μαζικής μεταφοράς είτε στον δρόμο να έχουμε δεχθεί ομοφοβική επίθεση. Όπως επιπλέον και στα social media έχει τύχει να διαβάσουμε σχόλια από άτομα που ήταν κατά αυτών των εκδηλώσεων και βλέπαμε μίσος ωστόσο αυτό δεν μας εμπόδισε ποτέ από το να γιορτάσουμε το Queer Event γιατί ξέραμε πως στο τέλος της ημέρας η αγάπη υπερνικάει τα πάντα όσο κακεντρέχεια και να υπάρχει. Ωστόσο είναι όμορφο να ξέρεις ότι υπάρχει ένα safe-warm μέρος που μπορείς να αισθανθείς ασφάλεια και άνετα, αυτό για εμένα είναι τα Queer και Pride events που πραγματοποιούνται στην πόλη μας τα τελευταία χρόνια. Σαν κουίρ άτομο που κυρίως νιώθει πιο άνετα στην Αθήνα γιατί εκεί είναι τα πιο πολλά στέκια και οι φίλοι μου, έχει μία άλλη χάρη όταν στην πόλη σου ένιωθες άφαντός, περίεργος και ότι ήσουν στην ντουλάπα, πλέον να έχεις φτάσει στο σημείο να νιώθεις ότι επιτέλους φαίνεσαι και ότι δεν είσαι μόνος σου σε αυτό και ότι υπάρχουν και άλλα κουίρ πλάσματα στις γύρω περιοχές τα οποία γνωρίζω κάθε χρόνο μέσω των εκδηλώσεων και είναι όλα γλυκίτατα πλάσματα. Μπορώ να πω ότι το φετινό Elefsina Pride όπως το λέω εγώ, ήταν το σημείο που παρατήρησα πόσα έχουμε καταφέρει αυτά τα χρόνια, τα είχε όλα: queer stand up comedians, drag shows/performances, dj sets, workshops όπου κάναμε πρακτικές ασκήσεις και σημαντικές ομιλίες, πλήρες πρόγραμμα, πάρτι μέχρι το ξημέρωμα, τα πάντα. Φυσικά το πιο όμορφο μέσα σε αυτό είναι πως έχουμε την ευκαιρία κάθε χρόνο να γνωρίσουμε νέο κόσμο, να μας δοθούν χώροι οι οποίοι αναδεικνύουν τέλεια το πνεύμα και την αύρα της εκδήλωσης πετυχαίνοντας τον σκοπό μας και έχοντας ως στόχο κάθε χρόνο να γινόμαστε ολοένα και καλύτεροι και κάθε event να είναι πιο μοναδικό, ξεχωρίστο και αξέχαστο από το προηγούμενο.Αυτό που με κάνει πιο υπερήφανο όμως είναι ότι φτάσαμε σε ένα σημείο όπου ότι βλέπαμε να γίνεται κυρίως στην Αθήνα σε ΛΟΑΤΚΙ στέκια και clubs, να γίνεται στην Ελευσίνα και να βλέπω ο ίδιος με τα μάτια μου εν τέλη ότι τελικά δεν είναι και τόσο ακατόρθωτο να επιτευχθεί κάτι τέτοιο. Κάποτε θα έβαζα τα γέλια αν το συζητάγαμε ακριβώς επειδή έμοιαζε αφάνταστο και απίστευτο, φαίνεται όμως πως με την πάροδο του χρόνου όλα αλλάζουνε και αλλάζουμε και εμείς μαζί τους είναι όμορφο πράγμα όταν ο χρόνος σε ξεγελάει. Ξεκινώντας κιθολιβ από ένα ερώτημα το οποίο απαντήθηκε, η Ελευσίνα επιτέλους φαίνεται να φτάνει σε ένα σημείο όπου δεν κρατάει πια μυστικά. Άλλωστε γιατί κάτι τόσο όμορφο που ενώνει κόσμο για καλό σκοπό να πρέπει να παραμείνει ένα μυστικό όταν όλα μας έχουμε δικαίωμα στην αγάπη, την ένωση, το χρώμα, την ενημέρωση, την διασκέδαση. Πάνω απ όλα όμως έχουμε το δικαίωμα στο να χρησιμοποιούμε την φωνή μας προκειμένου να δημιουργήσουμε μία Ελευσίνα, μία Μάνδρα, Μαγούλα ένα Θριάσιο Πεδίο που θα έχει ανοιχτές πόρτες, ανοιχτούς ορίζοντες, θα δίνει ίσες ευκαιρίες και δεν θα κάνει διακρίσεις σε ανθρώπους ανεξαρτήτως χρώματος, φυλής, καταγωγής, σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας φύλου και νομίζω ότι όλοι μαζί μπορούμε να το πετύχουμε αυτό όσο συνεχίζουμε να προσπαθούμε, να βοηθάμε με όποιον τρόπο μπορούμε για να φτάσουμε εκεί που θέλουμε. Για να το συνοψίσω θα έλεγα ότι σαν όνειρο θα ήθελα να πετύχουμε να κάνουμε την πόλη για κάθε άτομο που νιώθει στην απ έξω, ότι δεν είναι στην κυριολεξία σπίτι και είναι μόνο στα λόγια και θέλει να αποδράσει, να γίνει αυτό το μέρος ένα σπίτι στην κυριολεξία που θα μας χωράει όλα μας και θα νιώθουμε άνετα. Αυτό σταδιακά μοιάζει να φτάνει κοντά στην επίτευξη του μπορώ να πω ότι σίγουρα εγώ το νιώθω με τα Pride που διοργανώνονται κάθε χρονιά εδώ στην Ελευσίνα και πάντα θέλω να βοηθάω όπως μπορώ γιατί εκτιμώ απίστευτα αυτό που γίνεται κάθε χρονιά από τότε που ξεκίνησε. Είναι όμορφο όταν σε μέρες που επικρατεί σκοταδισμός, μίσος και άγνοια να βλέπεις ότι έρχονται καλύτερες και πιο αισιόδοξες μέρες, σου δίνει ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο το οποίο θέλω να δημιουργήσω και για την πόλη μου και για τον κόσμο γενικότερα.
-Κώστας
Αντίστοιχα η Νεκταρία, από τη νέα γενιά μελών της Cultterra:
Δύο μεγάλες, πολύχρωμες σημαίες κρέμονται από τη πόρτα του Πολιτιστικού κέντρου Λεωνίδας Κανελόπουλος και ανεμίζουν αγέρωχα αυτό το δροσερό βράδυ τις 13 Σεπτεμβρίου. Σε τι αναφέρομαι; Μα φυσικά στην εκδήλωση αφιερωμένη στην queer κοινότητα σε διοργάνωση της cultterra, η οποία πραγματοποιήθηκε Στην Ελευσίνα.
Στην αφίσα παρατηρεί κανείς την ερώτηση, " Υπάρχει ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα στο Θριάσιο πεδίο;". Συμμετέχοντας σε αυτή τη γιορτή ορατότητας, απαντάμε κατηγορηματικά ΝΑΙ.
Πως θα μπορούσα να μη συγκινηθώ βλέποντας πως σε έναν όμορφο χώρο με πληθώρα περιπτέρων, ανθρώπους να έρχονται φορώντας τη καλύτερη τους διάθεση για να δουν τα stand up των κωμικών; Ειδικά όταν ξεσπάμε όλοι σε χειροκροτήματα και κρατάει υπερήφανα στα χέρια της τη σημαία της τρανς κοινότητας η -φωτεινή- Andromeda balls. Θα ξεχνούσαμε τον αέρα αυτοπεποίθησης που φέρνει η Cyka de la blyat σε κάθε χώρο που έρχεται; Ή την εκφραστικότητα του Πρίφτι όταν χορεύει;
Είμαι ευγνώμων που είδα μια ολόκληρη κοινότητα να δηλώνει ανοιχτά με τη συμμετοχή της πως πράγματι, η Ελευσίνα δεν κρατά πια μυστικά αλλά υπάρχει εκεί έξω ένας κόσμος που δε σωπαίνει. Ο κόσμος που διεκδικεί το καλύτερο.